تازه چند دقیقه نشده بود که وارد دانشگاه شده بودم که بلافاصله به طرف سالنی رفتم که کلاسها در آن قرار دارد به محض ورود سیل عظیمی ( ۱۵-۲۰ نفر ) را دیدم که سرو صدا به راه انداختند من که در ابتدا تصور کردم دوستان دانشجو برای قافلگیری اساتید محترم روز دانشجو و یا شایدم روز معلم را تمدید کردند و به این بهانه راهپیمایی مسالمت آمیزی را در سالن دانشگاه راه انداخته اند خود را به میان جمع رساندم و از دلیل و یا دلایل این تجمع خواستار شدم ( رو به روی بخش آموزش طبقه بالا ) که با کمال ناباوری وقتی گفتند که خبر اون چیزی نیست که من فکر می کردم یکم خیلی زیاد ( قابل توجه دانشجویان ادبیات فارسی ) متعجب شدم و به من اعلام شد که آی دل غافل باز بسیاری از کلاسها در هفته ی  سوم مهرماه کنسل(cancel)  شده است و اون وقت بود که تازه متوجه دلیل حال زار دانشجویانی شدم که از شهرهای اطراف برای حضور بر سر کلاس آمده بودند. بلافاصله یاد اسم فیلم اشکها و لبخند ها افتادم و خنده ام گرفته بود که من لا اقل اهل همین شهرم و گریه ام داشت می گرفت که چند ماه دیگه باید از این درس نمره بگیرم در حالی که ۲ جلسه و بعضی درسها هم ۳ جلسه اش پرید.این که تا اینجا نوشتم جا خوبش بود بقیه داستان را بشنوید گفتم این که نشد لااقل برم کتابی را بخرم که چند هفته است کتابفروشی قول داده سفارش بده که بیاد که از بخت من یا چاپخانه مرکب نداره یا کسی نیست امضا بده یا راننده ماشینی که قرار بوده کتابها را بیاره مادر زنش به لقاالله پیوسته ( خدا رحمتش کنه ). اما گفتم بزار این بارم برم شاید دیگه کسی نمرده باشه لااقل مطمئن میشم که اینها همش از بد بیاری بوده و الا من که خوش قدم هستم . اما وقتی رفتم و پرسیدم که آیا آقای صاحب کتاب فروشی دانش آیا این کتاب ما آمد انگار چیزی یادش آمده باشه یه خودکار برداشت و روی یک کاغذ نوشت ۲۰ جلد از کتاب .... گفت اینو من امروز فاکس می زنم ببینم کی میاد!!!!!!!!!!!( خدا کنه دستگاه فاکس خراب نشه )

حالا بزار هی بیان بگن پیام نور اینجور ، پیام نور اونجور. نه از این خبر ها نیست پیام نور هم سری در سرها داره خوب چی میشه بزارید ما هم به همین بهانه یکم پوز  ( پز ) بدیم برای خودمون که آررررررررررررررررررررررررره پیام نور و دانشجوهاش خیلی از دانشگاه ها را پشت سر گذاشتند و در رتبه‌ی 22 با اقتدار کامل ایستادند.یاد وقتی افتادم که فهمیدم در پیام نور قبول شدم خودم که خوشحال بودم با اینکه رشته‌ی مورد علاقه ام نبود اما خوب  دانشجو شده بودم .اما افرادی که بقالی سر کوچشون هم آنها را به عنوان دانشجو نمی پذیره میان که ببینند کجا قبول شدی: وقتی می گفتم پیام نور قبول شدم می گفتند پیام نور ( با کراهت و دهن کجی ) آخه اینم شد دانشگاه .... .

با اینکه خودم به شخصه بارها شنیده بودم که درصد زیادی از دانشجویان و فارغ التحصیلان ارشد و دکتری از همین پیام نور خودمون رفتند و باز روی اون قله وایستادند اما باز این حرفها اون وقت یکم اذیتم می کرد .

اینارو واسه کسایی گفتم که مثل خودم حسرت دانشگاه سراسری موندند بالاخره یکی باید من و شما را دلخوش کنه.